Menu

Vredesconferenties tijdens WOI - Vredesconferenties stoppen oorlog niet

Artikelindex

 


Vredesconferenties stoppen oorlog niet

De vredesconferenties tijdens Wereldoorlog I konden het beëindigen van de tot dan grootste slachtpartij in de geschiedenis niet bespoedigen.

Zimmerwald, Kiental en Stockholm werden het toneel van een verbeten strijd tussen possibilisten (de sociaal-democraten) en de revolutionairen of avonturiers zoals Kamiel Huysmans ze noemde, tussen voorzichtige en (over)moedige conferentiedeelnemers en betekenden het einde van een beweging die geacht werd alle arbeiders te verenigen.

Door dat gebrek aan eensgezindheid vond hun boodschap geen gehoor. In plaats van een vrede zonder annexaties en schuld, zoals de deelnemers aan de socialistische vredesconferenties eisten, legden de Geallieerden de verslagen Centralen harde vredesvoorwaarden op. De kaart van Europa en die van het Nabije en Midden-Oosten werden hertekend. Het Ottomaanse rijk en Oostenrijk-Hongarije vielen uiteen. Duitsland werd veroordeeld tot zware herstelbetalingen. Al deze maatregelen vormden een voedingsbodem voor revanchisme en nationaalsocialisme. “