Menu

"Plicht, wat plicht, niks plicht"

In 1976 werd ik voor het eerst opgeroepen voor militaire dienst. Ik was 18 en ik kon uitstel van dienstplicht krijgen omdat ik zou gaan studeren. Ik heb meteen het statuut van gewetensbezwaarde aangevraagd ook al wist ik dat ik elke vorm van dienstplicht zou weigeren maar ik had geen idee hoe ik dat moest aanpakken. Ik was toen reeds overtuigd van de "ni Dieu, ni maître” gedachte hoewel ik nog geen idee had wat anarchisme betekende. Het was mijn opa, een overtuigde socialist die de barricades meegemaakt had, die me tijdens onze ontelbare politieke discussies meermaals bestempelde als anarchist. Hoe dan ook, het was voor mij ondenkbaar dat ik in militaire dienst zou gaan en de overtuiging dat elk alternatief geschapen was om andersdenkenden te recupereren en af te leiden maakte het me onmogelijk voor een vervangende dienst te kiezen.

Read more...

"We weigeren te dienen in het bezettingsleger"

Tientallen jonge Israëlis stuurden in maart 2014 premier Benjamin Netanyahu een brief waarin zij hun weigering verklaarden om te dienen in het Israëlische leger. Het gaat om de grootste groep dienstweigeraars in de geschiedenis van Israël. Het is de eerste daad in zijn soort in vijf jaar, maar volgt op een lange traditie van de gemeenschappelijke gewetensbezwaren. De huidige Israëlische regering probeert de legerdienst uit te breiden naar alle etnische groepen in Israël. Jongeren uit alle hoeken van het land reageren door te weigeren om te dienen in het Israëlische leger. Hierna volgt hun standpunt:

Read more...

Start WaanVlucht

Iedereen lijkt wel deGroote Oorlog te willen herdenken. Met WaanVlucht richten het Brussels Brecht-Eislerkoor en vzw Vrede de schijnwerper op de deserteur, hij die het slagveld verlaat of weigert te betreden. We willen onderzoeken hoe desertie als daad van oorlogsweigering het begin kan vormen van een vredesstrategie. Aanleiding is de Eerste Wereldoorlog, maar de link naar hedendaagse oorlogen is snel gelegd.

Read more...

De groene velden van Frankrijk

Hoe gaat het, soldaat William McBride?
Mag ik even bij je graf zitten?
Ik wil een beetje rusten in de warme zomerzon
Ik heb de hele dag gestapt en ik ben moe.
Ik zie op je grafsteen dat je nog maar negentien was
Toen je de dode helden vervoegde in 1915
Wel, ik hoop dat je vlug stierf en netjes,
Of, Willie McBride, ging het traag en walgelijk?

Read more...

Heren van de oorlog

Aan jullie Heren van de Oorlog
aan jullie die alle kanonnen maken
aan jullie die de vliegtuigen des doods maken
aan jullie die de grote bommen maken
aan jullie die zich verschuilen achter facades
aan jullie die zich verschuilen achter je bureau
ik wil jullie even laten weten
ik zie door jullie maskers heen.

Read more...

De deserteur

Mijnheer de president,
Ik schrijf je een brief,
die u misschien zal lezen,
als u tijd heeft.
Ik heb mijn militaire
papieren ontvangen:
Om naar de oorlog te vertrekken,
vóór woensdagavond.
Mijnheer de president,
Ik wil dit niet doen:
Ik ben niet op aarde
om mensen te doden.
Het is niet om u kwaad te maken,
Maar ik heb mijn beslissing genomen:
ik zal deserteren.

Read more...

Over de appreciatie van executies van deserteurs en ‘lafaards’ in de Eerste Wereldoorlog

In de voorbije twintig jaar is veel te doen geweest over één van de laatste taboes in de geschied-schrijving over de eerste Wereldoorlog. De ‘executie door de kogel’ in gevallen van insubordinatie, van deserteurs en lafaards, al dan niet, ‘in het gezicht van de vijand’. Groot-Brittannië, waar in de Britse en Imperiale legers 343 militairen werden geëxecuteerd, stond lang op het voorplan in de discussie.

Twee studies, één van Anthony Babington: For the Sake of Example’(1983) en één van Julian Putkowski & Julian Sykes: Shot at Dawn (1989) brachten het thema in de publieke belangstelling. De schok was groot, en zeker voor de families die, pas na de publicatie van de namenlijst in Shot at Dawn, voor het eerst vernamen wat de echte oorzaak van de dood van een familielid was. In de daaropvolgende jaren was er voor het thema massale mediabelangstelling.

Read more...

Demilitariseer de WOI-herdenkingen

In 2014 zal de 100ste verjaardag van het uitbreken van Wereldoorlog I herdacht worden. Als vredesbeweging vinden we het belangrijk om stil te staan bij deze gruwelijke oorlog die een militaire ramp en een humanitaire catastrofe was. Maar zoals het er nu naar uitziet lijken veel van de herdenkingen uit te monden in een militaire glorificatie of een toeristische attractie waar Vlaanderen munt hoopt uit te slaan.

Read more...