Menu

Oproep tot desertie

 Tobias Pflüger
Toespraak op een betoging van vredesactivisten in München (7/02/2003)

Na een betoging op 7 februari 2003 tegen de dreigende oorlog in Irak werd Tobias Pflüger in München door de politie gearresteerd en voor enkele uren vastgehouden. Tobias Pflüger is medewerker bij de Tübinger Informationsstelle Militarisierung. Hem werd ten laste gelegd dat hij in zijn toespraak Duitse soldaten opriep om te deserteren en niet deel te nemen aan een agressie-oorlog van agressie Bundeswehr. Oproepen tot desertie wordt gezien als aanzetten tot het plegen van strafbare feiten. Tobias was niet aan zijn proefstuk toe. Hij is een ware recidivist.

Read more...

Clara Zetkin

Als het van vader Gottfried Eissner had afgehangen, had zijn familie in amper twee generaties kunnen opklimmen van het ellendige daglonerleven tot een goedburgerlijk en tegelijk verlicht bestaan. Maar dat was gerekend zonder zijn oudste dochter Clara. Als zoon van een landarbeider was Gottfried erin geslaagd om op zijn 16de dorpsonderwijzer te worden in Wiederau, (Saksen). Hij was een gelovige protestant en probeerde in zijn eentje de wereld te verbeteren. Zijn vrouw heette Joséphine Vitale en was de dochter van een Fransman die doordrongen was van de ideeën van de Franse revolutie van 1789 en die ook had deelgenomen aan de Napoleontische oorlogen. Zo was hij gestrand in Leipzig waar hij lessen Frans en Italiaans gaf. Joséphine had op haar beurt al haar hoop gesteld in de (mislukte) Revolutie van 1848 en stond in contact met vooraanstaande figuren uit de (burgerlijke) vrouwenbeweging, zoals Auguste Schmidt. In Wiederau stichtte de vrouw van de dorpsonderwijzer zelfs een turnclub voor vrouwen.

Read more...

current Israeli operation, tens of refusers



Yesh Gvul
Press release
July 10, 2014

According to our data, tens of refusers have declared they would not take part in the current military operation. At least one reserve soldier has been sentenced, to 20 days in prison (in addition to Uriel Ferrera, an 18 year old refuser serving his fourth term).  Another refuser was sent home as soon as he refused.  Two other refusers, military physicians have left their base. The details about the others are unclear. Around 30 reservists have contacted New Profile's network which runs a hotline providing assistance to all those wishing to refrain from being enlisted by the emergency call-ups.

Well done for your courage, shown by refusing to participate in injustice and war crimes!
Wars of choice are the occupation of the Palestinian people anti democratic by definition.
We hope to see many more refusing to take part in these anti democratic actions!

We invite the public to a prison solidarity vigil this Friday , to support Uriel Ferrera and his other fellow refusers in prison.
Transportation:
Jerusalem (Binyanei Hauma) 10:00
Tel Aviv (Arlozorov Namir intersection) 11:00
Meeting on the hill overlooking prison number 6 near Athlit at 12:

Read more...

Oorlogsweigering als vredesstrategie?

Het woord 'Waanvlucht' roept sterk de sfeer op van vluchten voor de waanzin van oorlog, het plaatst de gekende term 'vaandelvlucht' niet in de categorie van een laffe daad maar in die van concrete actie om met oorlog en geweld te breken. Het heeft een sterk morele klank. De ondertitel van dit project waar desertie.be deel van uitmaakt verwijst naar de oorlogsweigering als mogelijke vredesstrategie. Ethiek en politiek, dus. Enkele korte bedenkingen.

Read more...

Het Bazel Manifest 1912


Tijdens de Vredesconferentie in Bazel uit 1912, waar leden van de Socialistische Internationale vergaderden om een tweede Balkanoorlog te beletten, werd besloten dat mocht het oorlog worden, het de plicht was van alle socialistische partijen om te ijveren voor een spoedige beëindiging van de strijd. De arbeidersklasse zou zich met alle beschikbare middelen verzetten en zodoende de val van het kapitalisme bespoedigen.°

Read more...

Totaalweigering is een streven naar ontwapening.

Getuigenis van Jef Ulburgs voor het proces van totaalweigeraar Martin Van Kerrebroeck, 1982. Jef Ulburgs is lid van Interdiocesaan Pastoraal Beraad (IPB), het hoogste orgaan van de Vlaamse Kerk. In het voorstel van de verklaring van de Algemene Vergadering van het IPB in verband met de discussie rond de kernwapens:
“Het Vaticaans antwoord aan de Verenigde Naties sprak in 1976 reeds over een gevaar, een onrechtvaardigheid, een dolgedraaide machine, een dwaling, een waanzin. Ook het Tweede Vaticaans Concilie stelde reeds duidelijk – meer dan 15 jaar geleden – dat er slechts een adempauze overblijft om orde op zaken te stellen. Immers, geen enkel doel kan met inzet van dergelijke middelen nog gered worden. In zijn encycliek 'Pacem in Terris' schreef Johannes XXIII: 'Het is ondenkbaar dat in het atoomtijdperk de oorlog nog een geschikt middel is om de rechten te herstellen.'”

Read more...

Het proces Hem Day – Leo Campion (1933)

Hem Day en Léo Campion hadden in hun jonge jaren hun dienstplicht vervuld, respectievelijk in 1922 en 1925. Op 28 februari 1933 stuurden beiden echter hun militair boekje terug aan de minister van landsverdediging, vergezeld van volgende brief:
“Attendu que la guerre est un crime contre l'humanité, attendu que le gouvernement belge l'a implicitement reconnu en signant le Pacte Briand-Kellog, attendu que le projet Devèze interdisant toute propagande pacifiste intégrale ne peut être admis par les hommes probes et libres, attendu qu'ayant rempli jusqu'à ce jour leurs obligations militaires ce qui est le plus grand regret de leur vie, les soussignés décident de renvoyer à son Excellence, M. Albert Devèze, Ministre de la Défense Nationale, leur livrets respectifs, lui signifiant par ce geste, leur intention formel de se refuser dorénavant à toute participation directe ou indirecte à la défense nationale, et leur profond mépris pour le projet de loi dont il est l'auteur.” Was getekend Léo Campion, secretaris van de Belgische sectie van de W.R.I (War Resistance International) en Hem Day (M.D., Marcel Dieu), secretaris van het CIDA (Comité International de Défense Anarchiste).1

Read more...

legitieme ongehoorzaamheid


De Insumisión-beweging tegen militaire dienst in Spanje : legitieme ongehoorzaamheid. December 2001 verlieten de rekruten van de laatste lichting dienstplichtigen de Spaanse kazernes, nadat hun negen maanden erop zaten.  In veel Europese staten is het stopzetten van de militaire dienstplicht vrijwel uitsluitend ingegeven door de militaire evolutie naar mondiale interventies, maar in Spanje is het systeem van gedwongen rekrutering ineengestort ondanks jarenlange inspanningen van de overheid om het overeind te houden.
(Gepubliceerd in The Broken Rifle , mei 2013 , nr. 96)

Read more...

Dit is spitsvondig


Waarom ik tegen het leger ben? Zover is het dus gekomen. Je moet daar spitsvondig kunnen op antwoorden. Het is blijkbaar niet vanzelfsprekend. En dag geloven ze je nog niet altijd op je woord ook. Je moet je elke keer kunnen bewijzen? Je moet je waarachtig tegen hen verdedigen. Uiteraard. Zo zijn militairen nu eenmaal. Zelfs hun vragen in verband met de vrede kinken aanvallend. Ik geloof vast dat ze niet anders kunnen. Nu ja, waarom dus? Ooit als een een kolonel van dichtbij gezien? Of horen praten? Dàt is de reden.

Libanon, San Salvador, de Malvinas, Zaïre, Polen, Chili, Afghanistan, Turkije, Irak, Vietnam, Cambodja, Hongarije, Hiroshima, Nagasaki... dàt is de reden waarom ik tegen het leger ben!
Onlangs las ik in – een zich christelijk noemende krant –, verhaald door de notoire boef Richard Nixon, hoe generaal Mac Arthur ooit in een verrassingsaanval 30.000 (dertigduizend) Aziaten in de pan hakte en daarbij zelf slecht 550 Amerikanen verloor, en die stunt wordt overigens, met goedkeuring van de Gazet van Antwerpen, GENIAAL genoemd.

30.550 lijken! Geniaal?!
En ik moet bewijzen waarom ik antimilitaristisch ben? Hallo? Wil er iemand de wekker laten aflopen?antimilitaristisch

Maar moment, moment. Ze zijn nog zo stom niet, die militairen. Ze zijn zelfs verdraagzaam, als het niet anders kan. Wanneer ik zo'n beetje aantonen kan dat ik mensen vermoorden echt geen leuk tijdverdrijf vind, dan moet ik dat ook niet doen. BURGERDIENST ? WOEHA! Waarom ik tegen burgerdienst ben? Omdat het aanvaarden van burgerdienst zoiets is als blijf zijn dat je de aktetas van Pinochet mag dragen in plaats van zijn geweerd, burgerdienst is namelijk niet tegen het leger, ik wel! Simple comme bonjour.

Burgerdienst is namelijk niets anders dan een handige kanalisering van de oppositie, niet alleen een sussen van kritische elementen, je wordt zodoende zelfs verplicht actief mee te bouwen aan een militaire staat, aan een militaire staat die zeer bewust de problemen in de wereld niet wil oplossen. Of die zich in ieder geval niet eerlijk afvraagt hoe die problemen op te lossen izjn. Plus dat je dubbel zolang, 20 maanden, gesard wordt.

Overigens blijkt uit voorgaande dat nu bij meer meer de vraag leeft waarom ier ooit aan begonnen ben dan waarom ik ermee gestopt ben. Nu, mijn beste vrienden, om aan ieders nieuwsgierigheid te voldoen een cursus in evolutieleer: van gewetensbezwaarde tot totaalweigeraar.

Als ik na zeven maanden burgerdienst besliste ermee te kappen (nadat heer doktor op het gemeentehuis van Hombeek mij een maand ziekteverlof had toegestaan wegens 'depressie' en om mijn toestand te regulariseren), dan was dit enkel en alleen omdat ik het BEU was. Beu om te moeten vaststellen dat nogal een groot deel van hetgeen als rechten wordt voorgeschoteld eigenlijk uit onverteerbare plichten blijkt te bestaan, het recht op onderwijs, het recht op werk(loosheidsvergoeding), het recht om in het leger te dienen, aan het politieke leven deel te nemen, het recht op verzorging in geval van ziekte, is niets anders dan schoolplicht, de dienstplicht, de stemplicht, de verplichte ziekteverzekering en verplichting ten alle tijde je werkwilligheid te bewijzen.

Beu om te moeten vaststellen dat eventueel op gang komen protest tegen de aankoop van de eeuw – het 230 miljard kostend cadeau aan onze strijdmachten – op voorhand verzuipt in de garantie dat een deel hiervan aan de heilige koe der tewerkstelling ten goede zou komen. Beu te constateren dat het aan de her procureur wordt overgelaten om mij al dan niet als wederstrevige gewetensbezwaarde te vervolgen en aan de heer rechters om de strafmaat te bepalen.

Deze zal overigens niet gering zijn, want als je in wetten vergoten onrechtvaardigheden gewijzigd wil zien moet jer maar 'met je geweten naar het parlement gaan'. (Of heb ik de heer krijgsauditeur verkeerd verstaan tijdens het proces van Koen toen hij 'geweer' zei in plaats van 'geweten' of was dat op het procesvan Michel Stree? Ik kan er niet meer aan uit.)

Heel merkwaardig is ook dat de 'herr doktor van het gemeentehuis van Hombeek'mijn huisarts een medisch dossier over mijn zielstoestand wist te ontfutselen, verschillende maanden nadat het tem toch al duidelijk moest zijn, dat ik nier meer onder hun bevoegdheid viel.

Pech voor hun, het antimilitarisme blijkt niet op de door de Wereldgezondheidsorganisatie geofficialiseerd list van ziektes te staan (homoseksualiteit wel, maar dit terzijde); dus ziek ben ik niet, pech voor mij, het antimilitarisme blijkt wel staatsgevaarlijk te zijn; en omdat de doorsnee dapperste onder de Galliërs hard om de staatsveiligheid begint te roepen als ie merkt dat je ook maar een greintje van passief verzet pleegt. Tegenover de verdedigers zijner grondgebied ben ik dus een 'correctioneel te veroordelen misdadiger'. Dit laatste fenomeen zal wel te verklaren zijn doordat die doorsnee-Belg de normen en waarden van de parlementaire demagogie zodanig heeft geïnterioriseerd dat ie zich inderdaad in de stat vertegenwoordigd acht. De idee van de staat als een bende gewapende mannen zal bij de doorsnee-Pool, Salvadoraan of Turk weliets meer gehoor vinden.

Wanneer ik moet bewijzen dat ik tegen geweld ben, tegen het leger, tegen het uitmoorden en uitzuigen van andere mensen, wil dat dan zeggen dat de mensen die dat bewijs van mij verlangen niet tegen dat alles zijn? En mogen die ons dan regeren?

Lieven Verheyen

uit Plicht..wat plicht, niks plicht, Anti-militaristisch Buro Leuven, 1983

Read more...