Menu

Dit is spitsvondig

Dit is spitsvondig


Waarom ik tegen het leger ben? Zover is het dus gekomen. Je moet daar spitsvondig kunnen op antwoorden. Het is blijkbaar niet vanzelfsprekend. En dag geloven ze je nog niet altijd op je woord ook. Je moet je elke keer kunnen bewijzen? Je moet je waarachtig tegen hen verdedigen. Uiteraard. Zo zijn militairen nu eenmaal. Zelfs hun vragen in verband met de vrede kinken aanvallend. Ik geloof vast dat ze niet anders kunnen. Nu ja, waarom dus? Ooit als een een kolonel van dichtbij gezien? Of horen praten? Dàt is de reden.

Libanon, San Salvador, de Malvinas, Zaïre, Polen, Chili, Afghanistan, Turkije, Irak, Vietnam, Cambodja, Hongarije, Hiroshima, Nagasaki... dàt is de reden waarom ik tegen het leger ben!
Onlangs las ik in – een zich christelijk noemende krant –, verhaald door de notoire boef Richard Nixon, hoe generaal Mac Arthur ooit in een verrassingsaanval 30.000 (dertigduizend) Aziaten in de pan hakte en daarbij zelf slecht 550 Amerikanen verloor, en die stunt wordt overigens, met goedkeuring van de Gazet van Antwerpen, GENIAAL genoemd.

30.550 lijken! Geniaal?!
En ik moet bewijzen waarom ik antimilitaristisch ben? Hallo? Wil er iemand de wekker laten aflopen?antimilitaristisch

Maar moment, moment. Ze zijn nog zo stom niet, die militairen. Ze zijn zelfs verdraagzaam, als het niet anders kan. Wanneer ik zo'n beetje aantonen kan dat ik mensen vermoorden echt geen leuk tijdverdrijf vind, dan moet ik dat ook niet doen. BURGERDIENST ? WOEHA! Waarom ik tegen burgerdienst ben? Omdat het aanvaarden van burgerdienst zoiets is als blijf zijn dat je de aktetas van Pinochet mag dragen in plaats van zijn geweerd, burgerdienst is namelijk niet tegen het leger, ik wel! Simple comme bonjour.

Burgerdienst is namelijk niets anders dan een handige kanalisering van de oppositie, niet alleen een sussen van kritische elementen, je wordt zodoende zelfs verplicht actief mee te bouwen aan een militaire staat, aan een militaire staat die zeer bewust de problemen in de wereld niet wil oplossen. Of die zich in ieder geval niet eerlijk afvraagt hoe die problemen op te lossen izjn. Plus dat je dubbel zolang, 20 maanden, gesard wordt.

Overigens blijkt uit voorgaande dat nu bij meer meer de vraag leeft waarom ier ooit aan begonnen ben dan waarom ik ermee gestopt ben. Nu, mijn beste vrienden, om aan ieders nieuwsgierigheid te voldoen een cursus in evolutieleer: van gewetensbezwaarde tot totaalweigeraar.

Als ik na zeven maanden burgerdienst besliste ermee te kappen (nadat heer doktor op het gemeentehuis van Hombeek mij een maand ziekteverlof had toegestaan wegens 'depressie' en om mijn toestand te regulariseren), dan was dit enkel en alleen omdat ik het BEU was. Beu om te moeten vaststellen dat nogal een groot deel van hetgeen als rechten wordt voorgeschoteld eigenlijk uit onverteerbare plichten blijkt te bestaan, het recht op onderwijs, het recht op werk(loosheidsvergoeding), het recht om in het leger te dienen, aan het politieke leven deel te nemen, het recht op verzorging in geval van ziekte, is niets anders dan schoolplicht, de dienstplicht, de stemplicht, de verplichte ziekteverzekering en verplichting ten alle tijde je werkwilligheid te bewijzen.

Beu om te moeten vaststellen dat eventueel op gang komen protest tegen de aankoop van de eeuw – het 230 miljard kostend cadeau aan onze strijdmachten – op voorhand verzuipt in de garantie dat een deel hiervan aan de heilige koe der tewerkstelling ten goede zou komen. Beu te constateren dat het aan de her procureur wordt overgelaten om mij al dan niet als wederstrevige gewetensbezwaarde te vervolgen en aan de heer rechters om de strafmaat te bepalen.

Deze zal overigens niet gering zijn, want als je in wetten vergoten onrechtvaardigheden gewijzigd wil zien moet jer maar 'met je geweten naar het parlement gaan'. (Of heb ik de heer krijgsauditeur verkeerd verstaan tijdens het proces van Koen toen hij 'geweer' zei in plaats van 'geweten' of was dat op het procesvan Michel Stree? Ik kan er niet meer aan uit.)

Heel merkwaardig is ook dat de 'herr doktor van het gemeentehuis van Hombeek'mijn huisarts een medisch dossier over mijn zielstoestand wist te ontfutselen, verschillende maanden nadat het tem toch al duidelijk moest zijn, dat ik nier meer onder hun bevoegdheid viel.

Pech voor hun, het antimilitarisme blijkt niet op de door de Wereldgezondheidsorganisatie geofficialiseerd list van ziektes te staan (homoseksualiteit wel, maar dit terzijde); dus ziek ben ik niet, pech voor mij, het antimilitarisme blijkt wel staatsgevaarlijk te zijn; en omdat de doorsnee dapperste onder de Galliërs hard om de staatsveiligheid begint te roepen als ie merkt dat je ook maar een greintje van passief verzet pleegt. Tegenover de verdedigers zijner grondgebied ben ik dus een 'correctioneel te veroordelen misdadiger'. Dit laatste fenomeen zal wel te verklaren zijn doordat die doorsnee-Belg de normen en waarden van de parlementaire demagogie zodanig heeft geïnterioriseerd dat ie zich inderdaad in de stat vertegenwoordigd acht. De idee van de staat als een bende gewapende mannen zal bij de doorsnee-Pool, Salvadoraan of Turk weliets meer gehoor vinden.

Wanneer ik moet bewijzen dat ik tegen geweld ben, tegen het leger, tegen het uitmoorden en uitzuigen van andere mensen, wil dat dan zeggen dat de mensen die dat bewijs van mij verlangen niet tegen dat alles zijn? En mogen die ons dan regeren?

Lieven Verheyen

uit Plicht..wat plicht, niks plicht, Anti-militaristisch Buro Leuven, 1983